Gulistan Bilal: ‘Je helpt niet alleen anderen, maar groeit zelf ook’
In de reeks ‘Het jaar van de vrijwilliger’ vertellen inwoners van Oost Gelre die vrijwilligerswerk doen hun verhaal. Na eerdere portretten spreken we deze keer Gulistan Bilal. Zij woont sinds een paar jaar in Lichtenvoorde en zet zich op meerdere plekken in als vrijwilliger.
Van hulp ontvangen naar hulp geven
Gulistan is Koerdisch en afkomstig uit Afrin in Syrië. Samen met haar gezin vluchtte zij eerst naar Turkije, waar ze 9 jaar verbleef. Inmiddels woont ze 4 jaar in Nederland, waarvan 3 jaar in Lichtenvoorde. “In het begin kreeg ik veel hulp van vrijwilligers”, vertelt ze. “Ik leerde de Nederlandse taal via het Taalcafé, het Taalhuis en met hulp thuis. Ik heb nog steeds een taalcoach die elke week langskomt.” Die ervaring maakte indruk. “Ik weet hoe belangrijk vrijwilligers zijn. Daarom wil ik nu zelf iets terugdoen.” Inmiddels doet Gulistan al 2 jaar vrijwilligerswerk. Ook haar 3 dochters helpen mee, bijvoorbeeld met fietslessen voor nieuwkomers en bij het zwembad.
Op verschillende plekken actief
Gulistan is op meerdere plekken actief. Bij de formulierenbrigade helpt ze als tolk in het Koerdisch, Arabisch en Turks. “Ik help mensen om brieven te begrijpen en formulieren in te vullen.” Bij de vrouweninloop is haar rol anders. “Daar praten we met elkaar, delen we nieuws of lezen we samen de Elna.” Tijdens de zomerschool helpt ze met eten en drinken en vertaalt ze waar nodig. Ook bij het bloemencorso is ze betrokken. “Dan plukken we bloemen of knutselen we. Elk jaar is het weer anders.”
Vrijwilligerswerk geeft energie
Voor Gulistan is vrijwilligerswerk veel meer dan alleen helpen. “Ik word er blij van,” zegt ze. “Je kunt iets voor iemand makkelijker maken. Dat geeft een positief gevoel.” Daarnaast helpt het haar om zich verder te ontwikkelen. “Mijn zelfvertrouwen is groter geworden. Ik voel me sterker. En mijn Nederlands wordt stap voor stap beter.” Vrijwilligerswerk helpt haar ook om contact te maken. “Ik wilde de taal oefenen. Dat kan het beste door met mensen te praten. Zo leer je elkaar kennen.”
Hulp als onderdeel van de cultuur
In Syrië hielp Gulistan ook al anderen. “Daar noemen we het geen vrijwilligerswerk. Het is gewoon hulp. Je helpt je buurvrouw, familie of vrienden.” Het verschil zit volgens haar in de organisatie. “Hier in Nederland is het beter geregeld. Daardoor kun je ook mensen helpen die je nog niet kent. Dat vind ik heel mooi.”
Goed plannen en doorgaan
Het combineren van al haar activiteiten vraagt wel iets. “Ik plan alles goed”, vertelt ze. “Ik zorg samen met mijn man voor ons gezin en het huishouden en maak daarnaast tijd voor vrijwilligerswerk. Dat lukt goed.” In de toekomst hoopt Gulistan dat haar inzet haar ook verder helpt. “Misschien kan ik via mijn netwerk uiteindelijk een baan vinden. Maar vrijwilligerswerk wil ik altijd blijven doen.”
Bijdragen aan de samenleving
Rond de Dag van de Vluchteling staan we in het verhaal van Gulistan extra stil bij haar achtergrond. Voor haar voelt vrijwilligerswerk als een belangrijke stap. “Ik wil laten zien dat wij als nieuwkomers ook iets terug kunnen doen voor de samenleving”, zegt ze. Ze kijkt positief naar de toekomst. “Ik geloof dat je in Nederland kansen krijgt als je je best doet. Dat geeft mij vertrouwen voor mij en mijn gezin.” Haar boodschap is duidelijk: “Vrijwilligerswerk helpt anderen, maar ook jezelf. Je groeit, leert en voelt je verbonden met de plek waar je woont.”
